Bir arada var olmaması gereken iki gerçek
Japonya'nın ceza kanunu kumarbazlığı yasaklar; devlet tarafından yönetilen bir avuç faaliyet için dar istisnalar bulunur — atlar, bisikletler, tekneler ve motosikletler üzerine kamuya açık spor bahisleri, artı piyango. Kumarhaneler modern dönemin tamamında bunların arasında yer almamıştır.
Japonya ayrıca, sıradan sokaklarda sıradan kasabalarda, oyuncuların küçük çelik bilye satın aldığı, bunları bir pim alanına fırlattığı ve bilyeler doğru düşerse daha fazla bilye kazandığı dikey makinelerin bulunduğu salonlara sahiptir. İnsanlar saatlerce oynuyorlar. Ciddi paralar el değiştiriyor.
Bu uyum, dikkatsiz anlamda bir açık değildir. Herkesin — oyuncuların, operatörlerin, düzenleyicilerin — tamamen anladığı ve yine de uygulamaya devam ettiği, çünkü içindeki her bir adım yasallaştırıldığı, bilinçli olarak korunan bir yapıdır.
Üç mağaza sistemi
Mekanizması, resmi olarak birbiriyle yabancı olan üç taraftan oluşan bir zincirdir.
- Salon, bilyeler için para alır ve ödemelerini bilyeler cinsinden yapar. Bilyeler para değildir. Siz bunları, salon içinde, emtia karşılığında değiştirebilirsiniz — tarihsel olarak çikolata ve sigaralardan ev eşyalarına kadar her şey — küçük bir miktar altın veya gümüş içeren küçük bir jeton dahil.
- İkramiye sayacı, ayrı bir işletmedir; tipik olarak biraz uzakta, yürüyüş mesafesinde bulunan küçük bir penceredir ve bu jetonları nakit karşılığında satın alır. Bir nesneyi satın almaktır ve bu yasal bir işlemdir.
- Bir toptancı, sayacıdan jetonları satın alır ve bunları salona geri satar, böylece aynı jetonlar döngü halinde devam eder.
Hiçbir tek işletme hem şans oyunu yapıp hem de sonucu için para ödemez. Salon sana bir şey verdi; farklı bir işletme o şeyi satın aldı. Döngünün kapanması ve herkesin onun kapandığını bilmesi, taraflar gerçekten ayrı kuruluşlar olduğu sürece yasal olarak belirleyici değildir.
Bu yüzden değişim penceresi her zaman salonun fiziksel olarak dışında, çoğunzaman bilinçli olarak anonim ve jetonlar her zaman salonda basitçe nakit ödemek yerine bunun yerine var olur. Ayrım tüm ürünüdür.
Şeyin ölçeği
Savaş sonrası dönemin büyük bölümünde pachinko, Japonya'daki en büyük tek boş zaman harcama kategorisiydi — rutin olarak ülkenin film, müzik ve yayıncılık sektörlerinin kombinasyonlu gelirini aşan olarak raporlanır ve 1990'ların başındaki zirvesinde on trilyonlarca yen elde eden yıllık meblağları işleri.
Bu rakamlar uyarısını hakeder: pachinko geliri, genellikle toplam bahis edilen para olarak değil, operatör kârı olarak belirtilir; bu, bir kumarhanenin "tutamacı"nı onun alışından çok daha büyük bir sayı haline getiren farkla aynıdır. Kaynaklar arasındaki karşılaştırmalar sıklıkla farklı miktarları karşılaştırıyor.
Tartışmalı olmayan şey, seyahat yönüdür. Endüstri, zirvesinden büyük ölçüde daralmış — salon sayıları ve oyuncu sayıları yıllar boyunca düşmüş, yaşlanan oyuncu tabanı, mobil eğlenceyle rekabet ve bir makinenin ne kadar ödeyebileceğinin art arda düzenlemesi tarafından yönlendirilmektedir.
Bu son kaldıraç, not değer, çünkü devlet, resmi olarak kumarbazlık olarak tanımadığı bir şeyin oynaklığını düzenlemektedir. Makine ödeme özellikleri kurala göre sınırlandırılır ve bu tam olarak bir kumarbazlık düzenleyicisinin uyguladığı denetim türüdür.
Hikayenin neden Japonya'nın ötesinde önemli olduğu
Pachinko, yasaklamanın nadiren şans talebini ortadan kaldırdığının en açık gösterimidir. Bunu yer değiştirir — ne yasa izin verirse onu şekillendiğinde ve bunu sınırında çalıştırmaya istekli olan kişi tarafından personel kişilmiş bir yapıya.
Aynı desen her yerde tekrarlanır. Edo dönemindeki Japonya kumarbazlığı yasakladı ve örgütlü suçu tohumladıktan itinerant kumarbazlık evleri aldı. Yasaklama dönemindeki Amerika içki yasakladı ve speakeasies aldı. Her durumda aktivite devam etti, düzenleme resmi olmayan biri tarafından değiştirildi ve gayri resmi olan daha kötüydü.
Aynı zamanda tasarım hakkında bir derstir. Pachinko makineleri hikayeye tesadüfi değildir — bunlar, artan ses-görsel diziler, yakın kaçış animasyonları ve uzun kuru gerilimler uzun ödeme koşuları tarafından noktalı bir şekilde oluşturulan, hiç inşa edilmiş en rafine katılım makineleridir. Yasal mimari, endüstrinin neden var olabileceğini açıklar; makine tasarımı neden büyüdüğünü açıklar.
Japonya 2018 yılında on yılların tartışmasının ardından kumarhane resortlarını yasallaştırdı, kısmen düzenlenmiş bir mekanın yasadışı bir vekil sistemden daha iyi olduğu argümanıyla. Bunun doğru olup olmayacağı bir yana, tartışmanın kendisi söz konusu vekilin bütün bu süre boyunca işini yapıyor olduğunun bir itirafıydı.
遊Our own Japanese reel game
Tairyō: 5×3, ten lines, and a published capTairyō →
SSS
Japonya'da pachinko yasal kumarbilir mi?
Pachinko tamamen yasal olmakta, çünkü kumarbanlığa sınıflandırılmamaktadır. Oyuncular top kazanırlar, bunları mağazada ödüller için değiştirirler ve bu ödülleri yasal olarak ayrı bir işletmede nakit karşılığında satarlar — yani hiçbir tek varlık şans oyunu için para ödemez.
Üç dükkan sistemi nedir?
Pachinko kazançlarının nakit haline gelmesini sağlayan resmi olarak ilgisiz üç tarafın — mağaza, mağaza dışı ödül alıcı ve toptancı — zinciri; bunlardan hiçbiri hem oyunu işletmez hem de para ödemez.
Pachinko endüstrisi ne kadar büyük?
Tarihsel olarak Japonya'nın en büyük boş zaman sektörlerinden biri, en yüksek rakamlara on trilyon yen mertebesinde — ancak bunlar genellikle operatör geliri yerine toplam para yatırılan tutarıdır. Endüstri 1990'lardan bu yana önemli ölçüde küçülmüştür.
Kumarbanlık yasak ise Japonya neden buna izin veriyor?
Çünkü her bir adım yasal ve taraflar ayrı varlıklardır. Makine ödeme tutarları yine de devlet tarafından düzenlenmiştir, bu da bir kumarbanlık düzenleyicisinin uyguladığı denetimle aynıdır.
KAYNAKLAR & REFERANSLAR
- Üç dükkan sistemi (三店方式) ve Japonya'nın devlet tarafından işletilen istisnalarıyla kumarbanlık yasağı hakkında standart hesaplar; gelir rakamları kaynaklar arasında geniş ölçüde değişiklik gösterir ve genellikle operatör geliri yerine para yatırılan tutarı rapor eder
BU MAKALEDEKİ OYUNLAR